Specific Proof Immigration Hates Asians

13-ImmigrationBy Khmer Voice | July 2, 2014
Recently, Immigration and the State Department changed the document requirements for visas processed in Phnom Penh.  None of the changes are good for the Cambodian visa applicants. In fact, they are completely unfair and unrealistic. They border on absurd. As such, the Khmer Voice offers it as more conclusive proof that Immigration hates Asians.
Here is a quick highlight of one of the changes to visa requirements:
The problem with this request is most Cambodians are unable to obtain an “Original Birth Certificate.” The State Department surely remembers the Khmer Rouge and the lack of documents available from Cambodia.
First, is if the person is one of the lucky few to actually get an Original Birth Certificate, the Cambodian Government only allows three of them. If you need to petition more than three people, then you have to choose wisely which three to petition for.
The Original Birth Certificate MUST be recorded at the date of your birth. Meaning, no Delayed Birth Certificates will be accepted. Yes, they want an Original! No delayed birth certificates will be accepted. You cannot submit a birth certificate made after you were born. They want the one that was made when you were born.
No Abstracts
The birth certificate must be original. Abstracts are no longer accepted by the State Department.
Not to worry, says Immigration. You can submit a baptismal record in lieu of the original birth certificate. The Catholic Church keeps great records of who is born and baptized so Immigration accepts them.
Ummmm, HELLO IMMIGRATION! We are not Latinos. There are no Baptismal Records in Cambodia.  The following statistics are taken from the CIA website:
  • Cambodian Religions:
  • Buddhist (official) 96.9%, Muslim 1.9%, Christian 0.4%, other 0.8% (2008 est.)
  • Mexican Religions:
  • Roman Catholic 82.7%, Pentecostal 1.6%, Jehovah’s Witnesses 1.4%, other Evangelical Churches 5%, other 1.9%, none 4.7%, unspecified 2.7% (2010 est.)
Yes, that’s right. From the U.S. Government’s own statistics 0.4% of Cambodians are Christians and may or may not have a baptismal record. The rest of the 99.6% of Cambodians are unable to produce a baptismal record.  But if we were Latinos or Mexicans, it would be NO PROBLEMO.
When someone who was present at your birth and is willing to swear that you were actually born and the DNA test that proves your parents are your parents is correct is called Affidavit of Birth. This was an old standard way to get around the need for Birth Certificates. It is no longer acceptable unless you get a letter from the Cambodian Government saying that your Original Birth Certificate is unavailable. The Cambodian Local Government will supply an “Abstract” so they will not state the Birth Certificate is unavailable. They gave one, the Abstract which the U.S. Government will not accept.
So even though the Petitioner is a U.S. Citizen and has a DNA test to prove that his parents or siblings are directly related to him the average Cambodian is going to be denied for the lack of an “Original Birth Certificate.” These new rules are completely unfair.
The petitioner has a U.S. Citizenship Certificate.  In immigrant visas, they have DNA that matches the relative. Two pieces of evidence that are completely conclusive when determining identity and parentage.  Instead of accepting that, Immigration and the State Department have decided to ask for things that are all but impossible for Cambodians to obtain.
Another Cambodian Case Denied. Thanks for the $420 dollars. Please file again so we can charge you and then deny you again. Yes, the U.S. Government is denying cases bases on this. It is so absurd that it would be funny if it was not so wrong.
Next time you travel, look for the big sign on the border says:  WELCOME LATINOS. ASIANS STAY OUT!
More to come…



ICEBy Khmer Voice | June 30, 2014

The changes to consular processing for marriage visas, fiancé visas, and family visas is the last straw. The Khmer Voice will no longer be silent. Recently, Immigration and the State Department changed the way it processes Visas. They made it so difficult that even with a perfect case you almost have to hire a lawyer to help you. Even with the aid of lawyers, they are denying cases that they should easily approve. These are legal, law abiding, taxpaying U.S. Citizens getting persecuted.

Instead of helping Asians Immigrants, they deny cases for lack of evidence, fraud, and general bad attitude. The attitude of Immigration and State Department officials when it comes to Asians and Cambodians is incredibly bad. It is the complete opposite attitude towards Latinos and Mexicans.

The Government looks over cases filed in Phnom Penh and the United States with a magnifying glass. They look for fraud and if they cannot find fraud they deny cases for lack of evidence. In one case, an Immigration Officer has been caught lying and falsifying evidence against a Cambodian to ensure that his case was denied. After discussing this case with a government attorney, nothing came of it. No one wanted to help this particular immigrant because….well, because they are Cambodian.

Recently, the State Department has made changes to immigrant and non-immigrant visas to make it very hard to come here legally. Even if you are married and have two or three children the new procedures are so hard to follow that people are being denied. People are wasting their money and suffering years of anguish being kept apart from their loved ones.

Why is this happening? There can only be one rational answer: Immigration hates Asians.

Hard Working Donut Shop People Persecuted:

Let’s face the truth. No one in America works harder or longer than the worker at a donut shop. They are the hardest working people in the whole country. When Immigration gets one of their cases, they go the extra mile to try and deny it. They send people to your homes to ask questions. They look for fraud and if they cannot find fraud, they will gladly deny the case based on lack of evidence. Either way, the hard working Asian is discriminated against.

It starts in the home country. To get to the United States from Asia is difficult. Only the strongest and smartest people make this journey. These are the people we want in the United States. They will do everything necessary to get here and fulfill their dream.

This is the opposite of Latinos and Mexicans who take a bus ride then pay a Mexican Drug Cartel to cross the USA border (which by the way is also against the law).


Immigration Loves Mexicans and Latinos! The Obama Administration enacted the Executive Order called the Dream Act. This allows people who came here under age to stay if they attended school here. This only helps Mexicans and Latinos. This is no help at all for 99% or more of all Asian cases. They also get in-state tuition at colleges. But if you are Asian, you have to pay Out of State tuition.

How lucky would you be if your kids were undocumented Latinos and Mexicans? In-state tuition and probably free tuition! Leading to a free greencard! Please let my kids be born Latino and undocumented!
This is discrimination against not only Cambodians, but all Asians. These laws are completely unfair and do not take into account the hard working nature of Asians.


Why is paying money to a Mexican Drug Cartel to break the law and knowingly get smuggled across the Southern border illegally so good? Why is paying money to a United States Citizen to get the same thing so bad?

Is paying an American so much worse than paying a Mexican Drug Cartel?

In both cases, the immigrant crosses border and enters the country illegally. Asians pay Americans helping the U.S. economy. Mexicans pay Mexican Drug Cartels helping Drug Cartels. But, the Obama Administration spends all our tax dollars trying to find out who is committing visa fraud and persecuting them. Then Immigration turns around and even helps Mexicans and Latinos break the law. Help them? Yes, they help the illegal Mexicans and Latinos by giving rides to shelters and even giving them free underwear! Yes, Immigration just bought 40,000 pairs of underwear for Mexicans and other Latinos who just crossed the border in Texas.

Today, the border in Texas, Arizona, New Mexico and California is over flowing with Mexicans and Central Americans. The Government is giving them free rides, underwear, medical care, food, shelter and you know they will all get free GreenCards. That’s right, they will all get free GreenCards. They won’t even have to pay for them.

It is all over the Latino newspapers: “Cross the Southern border for a free ride and free underwear!”

In the mean time, what does the Asian immigrant get? Deported.

To be continued…

គំនិត អ្នក រង គ្រោះ

2 men conflict

ការរង គ្រោះ ពិតប្រាកដ និង ការគិត ថា ខ្លួន ជា ជន រង គ្រោះ គឺ ជា រឿង ពីរ ផ្សេង គ្នា។ កាល ណា ខ្លួន ជឿ ថា, ខ្លួន ជា អ្នក រង គ្រោះ, ទោះ ទៅ ដល់ ក្រហែង ណា ក៏ អ្នក នៅ តែ សម្លឹង ឃើញ ថា  មនុស្ស នៅ ជុំវិញ ខ្លួន អ្នក សុទ្ធ តែ មាន ចំណែក ទទួលខុសត្រូវ នៅ ក្នុង ទុក្ខសោក នៃ ជីវិត របស់ អ្នក។ ទោះ ទៅ ដល់ ទ្វីប ណា ក៏ ឃើញ ពិភពលោក ជា ឋាន នរក។ ចូរ ដឹងថា, ពុំ មែន មនុស្ស ទាំង អស់ សុទ្ធ តែ ក្រោក ពី ដំណេក ជាមួយ នឹង ផែនការ សម្រាប់ ព្យាបាទ អ្នក ដោយ របៀប ណា នោះ ទេ។ ម្នាក់ៗ ប្រឹង ដើម្បី ជីវិត គេ រៀងៗ ខ្លួន, ហើយ គេ អត់ មាន ជំពាក់ អ្វី ដល់ អ្នក ឡើយ។ ដូច លោក ម៉ាក ថ្វេន បាន សរសេរ ថា “ពិភពលោក អត់ មាន ជំពាក់ អី ដល់ អ្នក ទេ។ ពិភពលោក នៅ ទី នេះ មុន អ្នក ជា យូរ មក ហើយ”។ ព្រះ ពុទ្ធ ក៏ បាន ប្រដៅ ដែរ ថា ខ្លួន ទីពឹង ខ្លួន។ រឿង អកុសល ដែល កើតឡើង ចំពោះ ខ្លួន, មិន មែន សុទ្ធ តែ ជា ផែនការ អាក្រក់ របស់ អ្នក ដទៃ នោះ ទេ។

អ្នកណាគួរយើងរិះគន់, អ្នកណាគួរយើងមិនរិះគន់


មានប្អូនម្នាក់ បានចោទសួរខ្ញុំថា បើខ្ញុំចែករំលែកគំនិតអប់រំ មិនអោយមនុស្សរិះគន់ និងវាយតម្លៃគ្នា, ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំចូលចិត្តរិះគន់គេម៉្លេះ? នេះជាសំនួរមួយដ៏ល្អបំផុត។

នៅក្នុងការរិះគន់, យើងគួរធ្វើចំពោះបុ គ្គលណា ដែលជាប់ទាក់ទង នឹងផលប្រយោជន៍សាធារណៈ, ដូចជា៖ ព្រះសង្ឃ, អ្នកនយោបាយ, មន្ត្រីរាជការ (អាស្រ័យតាមឋានៈ), សិល្បករ ជាដើម សុទ្ធតែជាបុគ្គល ដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធ និងផលប្រយោជន៍សាធារណៈ។ តាមទម្លាប់ខ្មែរភាគច្រើន គេប្រកាន់ទស្សនៈថា ការគោរព និងធ្វើបុណ្យជាមួយលោកសង្ឃ គឺជារឿងមួយ, ឯរឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក គឺជារឿងមួយផ្សេងទៀត។ ការយល់បែបនេះ គឺជាគំនិតខ្វះស្មារតីទទួលខុសត្រូវ។ ការអប់រំមនុស្ស មិនមែនគ្រាន់តែអាច និយាយត្រឹមតែមាត់ នោះទេ ប៉ុន្តែគឺត្រូវប្រព្រឹត្តិជាគំរូផងដែរ។ ពោលគឺ, បើខ្លួនបង្រៀនធម៌ គឺខ្លួនត្រូវប្រព្រឹត្តិធម៌ ដើម្បីជាគំរូដល់បរិស័ទ។ ប៉ុន្តែបើយើងបង្រៀនធម៌ ហើយខ្លួនប្រព្រឹត្តិចាកធម៌, នោះគឺមានន័យថា ខ្លួនកំពុងបង្រៀន អំពីភាពលាក់ពុតរបស់ខ្លួន។

ចំណែកឯបុគ្គលសាធារណៈឯទៀតខ្លះ, ជាពិសេសមន្ត្រីរាជការ, ក៏ត្រូវប្រព្រឹត្តិខ្លួនជាគំរូដែរ ដើម្បីផលប្រយោជន៍សាធារណៈ។ ព្រោះតែដូច្នោះហើយ បានជានៅប្រទេសខ្លះ គេទាមទារលក្ខណៈសម្បត្តិខ្ពស់ ពីមន្ត្រីរដ្ឋការទាំងអស់ ដោយការពិនិត្យប្រវត្តិរូប, ប្រវត្តិសិក្សា, ប្រវត្តិការងារ, និងឆែកតាំងពីក្រេឌីត និងស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុឡើងទៅ ដើម្បីថ្លឹងថ្លែងមើលថា តើគេអាចគួរជាទីទុកចិត្ត សម្រាប់បំពេញការងារ ដែលទាក់ទងនឹងប្រយោជន៍សាធារណៈឬទេ?

ចំណែកសិល្បករ គេអាចធ្វើអ្វីក៏បាន ទៅតាមទេពកោសល្យរបស់គេ ដើម្បីទាក់ទាញអ្នកគាំទ្រ, ប៉ុន្តែកុំភ្លេចថា ប្រភពចំណូលរបស់គេ គឺបានមកពីសាធារណជន, ដូច្នេះគឺអាចរិះគន់បាន។

តាំងពីដើមមក ខ្ញុំរិះគន់មិនឈប់ឈរ, ប៉ុន្តែបើអ្នកទាំងអស់គ្នា យកចិត្តទុកដាក់ពិនិត្យមើល អោយបានដិតដល់, ភាគច្រើន ខ្ញុំរិះគន់គំនិត, មិនមែនរិះគន់បុគ្គល។ ប៉ុន្តែបើខ្ញុំរិះគន់បុគ្គល ក៏ព្រោះតែបុគ្គលនោះ មានជាប់ទាក់ទង នឹងផលប្រយោជន៍សាធារណៈផងដែរ។ ចំណែកបុគ្គលឯកជន ឬរឿងអាស្រូវរបស់មនុស្សឯកជន ខ្ញុំមិនលើកមករិះគន់ វិនិច្ឆ័យទោសកំហុសនោះទេ។

ការរិះគន់ និងការឈ្លោះប្រកែក គឺជាសមាសធាតុចាំបាច់ សម្រាប់ភាពចម្រើន របស់មនុស្សជាតិ។ ដូច្នេះ ពុំគួរខ្មាសអៀននឹងការរិះគន់ ឬការប្រកែកនោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីក៏ដោយ ត្រូវថ្លឹងថ្លែងអោយមានតុល្យភាព។ ការឈ្លោះប្រកែក មានខុស មានត្រូវ, មានឈ្នះមានចាញ់, ហើយរៀងរាល់ពេល ដែលយើងមានការខ្វែងគំនិតគ្នា, ឈ្លោះប្រកែកគ្នា, យើងតែងជំរុញខ្លួនឯង អោយស្វែងរកជម្រើសផ្សេង ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា។ ប៉ុន្តែបើយើងគេចវែសពីការប្រឈមរហូតនោះ យើងមិនបានរៀនអ្វីទាំងអស់ ហើយក្លាយទៅជាមនុស្ស មានះស្ងាត់ស្ងៀម (passive aggressive) ឬក្លាយជាជនរងគ្រោះ ងាយអោយគេកេងប្រវញ្ចន៍ ហើយខ្លួនឯង បានត្រឹមតែដេកខឹង នឹងអាក់អន់ស្រពន់ចិត្ត ចំពោះភាពកំសាករបស់ខ្លួន ដែលពួនពីក្រោយ “ទ្រឹស្ដីសន្សំសុខ”។

នៅក្នុងការសន្ទនា, ទោះស្ថិតនៅក្នុងបរិយាកាសបែបណាក្ដី, បើចង់អោយទឹកមាត់ខ្លួនប្រៃ, សំខាន់បំផុត គឺចៀសវាងដាច់ខាត មិនប្រើពាក្យអសុរោះជេរបញ្ចោរ … សុំបញ្ជាក់ម្ដងទៀត… កុំជេរបញ្ចោរ! បើកាលណាបើកមាត់ឡើងជេរបញ្ចោរ ទោះខ្លួនជាស្ដេច ឬមានឋានៈខ្ពស់ត្រដែត ជាមួយនឹងសញ្ញាប័ត្របណ្ឌិតបិទពេញផ្ទះ ក៏នឹងបាត់បង់តម្លៃអស់មួយរំពេចនោះ។

ការជេរបញ្ចោរ គឺកើតចេញពីកំសួលអារម្មណ៍, ហើយកាលណា យើងបណ្ដោយអោយអារម្មណ៍ ជាអ្នកគ្រប់គ្រងស្ថានភាព, ដល់ពេលនោះ ហេតុផលទាំងប៉ុន្មាន ក៏លែងមានន័យអ្វីទាំងអស់។

សូមអោយអ្នកទាំងអស់ បានសុខចម្រើន! រាត្រីសួស្ដី!

ការធ្វើបាតុកម្ម ទាមទារដំឡើងប្រាក់ខែ ត្រូវបានមនុស្សមួយចំនួន មើលឃើញថា ជារឿងហួសហេតុ ដោយទាញយក ប្រាក់ខែកម្មករ នៅប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍដទៃទៀត មកប្រៀបធៀបនឹងកម្ពុជា។ យើងក៏អាចនិយាយបានដែរថា ការប្រៀបធៀបបែបនេះ ក៏ជារឿងហួសហេតុដែរ។ ក្រូច គឺក្រូច, ស្វាយ គឺស្វាយ។ ស្វាយ និងក្រូច មិនដូចគ្នា, ដូចយកទា ទៅប្រៀបនឹងមាន់។ កុំភ្លេចថា ស្ថានភាពនៃការរស់នៅ មានលក្ខណៈផ្សេងគ្នា, ដូច្នេះ គេមិនអាច គ្រាន់តែប្រៀបធៀប តាមតួលេខនោះបានទេ។ ការប្រៀបធៀបបែបនេះ, ជាពិសេស ពីសំណាក់ខ្មែរគ្នាឯង, គឺជាការធ្វើឡើង ដោយខ្វះការយល់ចិត្ត ដ៏ឥតមេត្តា ឬអាចនិយាយថា បន្លាដែលមិនចាក់សាច់ខ្លួនឯង មិនដឹងថាឈឺប៉ុនណានោះឡើយ។ ផ្នត់គំនិតបែបនេះ គឺជាឫសគល់ នៃនយោបាយ “ទឹកឡើងត្រីស៊ីស្រមោច, ទឹកហោចស្រមោចស៊ីត្រី”។ 131227_01បើគ្មានអ្វីល្អសម្រាប់និយាយ ដើម្បីកែរំសាយទុក្ខសោកអ្នកដទៃទេ, Shut the hell up! អត់មានអ្នកណា គេគិតថា អ្នកជាមនុស្សគទេ!

ប្រសិនបើគ្មានការផ្លាស់ប្ដូរទេ, បើបាតុកម្មនៅតែបន្ត, សេដ្ឋកិច្ចជាតិ នឹងរងការប៉ះទង្គិចខ្លាំង។ មនុស្សទូទៅ សុទ្ធតែមើលឃើញ ចំណុចនេះដូចគ្នា, ប៉ុន្តែគេបង្វិលរឿងនេះ អោយទៅជាកំហុស របស់បាតុករទៅវិញ។ ការធ្វើបាតុកម្ម ពុំមែនជារឿង ដែលគេនាំគ្នាធ្វើ ដោយសារពួូកគេ អផ្សុកខ្លាំងនោះទេ! វាជាសញ្ញាប្រាប់ថ្នាក់ដឹកនាំថា សង្គមកំពុងមានវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ ហើយតម្រូវអោយមានការកែប្រែ។

យ៉ាងណាក្ដី, បើគ្មានការកែប្រែ, ថ្ងៃនៅតែរះពីខាងកើត ហើយលិចនៅខាងលិច, ប៉ុន្តែវិនិយោគិន អាចនឹងដកការរកស៊ីពីស្រុក ដោយសារពួកគេមិនអាចរងគំនាបទាំងសងខាង៖ ១ គឺថ្លៃទឹកតែ ដូរយកសិទ្ធរកស៊ី, ២ គឺការទាមទារ ដំឡើងប្រាក់ខែពីកម្មករ។ បើវិនិយោគិន ដកខ្លួនចេញពីកម្ពុជា, ប្រជាជនខ្មែរ នឹងធ្លាក់ទៅកាន់ ភាពឥតការងារធ្វើ, រីឯរាជរដ្ឋាភិបាល នៅតែមានដី ព្រៃឈើ បឹងបួរ សម្រាប់ធ្វើសម្បទាន បូមខ្លាញ់បាញ់ប្រេងដដែល។

នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ មានលំអានមួយដែលគួរអោយកត់សម្គាល់ ប៉ុន្តែពុំសូវឃើញអ្នកណា យកចិត្តទុកដាក់រៀនតាម៖ គឺខ្មែរជាជនជាតិដែលស្លូតបូត ចូលចិត្តចិត្តសន្សំសុខ (និយាយតាមរបៀបម្យ៉ាងដែលពិរោះស្ដាប់), ប៉ុន្តែបើធ្វើអោយខ្មែរដល់ក ខ្មែរនឹងវ៉ៃបកវិញ លែងស្ដាយជីវិតខ្លួនឯង, ហើយសូម្បីកូនង៉ានៅក្នុងអ្រងឹងក៏ពុំលើកលែងដែរ។ សូមយោគយល់គ្នា ដោយក្ដីមេត្តា,បន្ធូរបន្ថយ និងកែប្រែខ្លះទៅ!!!

កុំ​តោះ​តើយ ហើយ​រអ៊ូថា ស្មៅ​ព្រៃ​ចេះ​តែដុះ


អ្នកណាក៏ដឹងថា ការទាមទាររបស់គណបក្សប្រឆាំង អោយបោះឆ្នោតឡើងវិញ និងទាមទារអោយសម្ដេចហ៊ុន សែន ចុះចេញពីអំណាច គឺមិនអាចទៅរួចទេ, ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ ក៏ជាកម្លាំងជំរុញ អោយមានការរំកិល ទៅរកភាពផ្លាស់ប្ដូរ ហើយធ្វើអោយមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល ចេះកោតក្រែង[ខ្លះៗ] ចំពោះអំណាចមហាជន មុននឹងធ្វើអ្វីមួយផ្ដេសផ្ដាស ដូចសេះគ្មានបង្ហៀរ។

ទោះបក្សប្រឆាំង មិនទាន់បានកាន់អំណាចក្ដី ប៉ុន្តែមានតួនាទីសំខាន់ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរ។ និយាយតាមត្រង់, បើឧបមាថា ស្រាប់តែឥឡូវនេះ បក្សប្រឆាំងឡើងកាន់អំណាច ហើយផ្លាស់ប្ដូររបបទាំងស្រុង, ខ្ញុំគិតថា វាក៏ជារឿងគួរអោយស្រៀវឆ្អឹងខ្នងទៅវិញដែរ។ លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ ប្រៀបដូចជាភ្លើង។ ភ្លើងអាចប្រើជាប្រយោជន៍ កាលណាគ្រប់គ្រងបានល្អ, ប៉ុន្តែកាលណាខ្វះស្មារតីទទួលខុសត្រូវ, ភ្លើងក៏អាចដុតបំផ្លាញ — ដូចសម័យ កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ។ ស្មារតីទទួលខុសត្រូវ គឺទ្រព្យដ៏ក្របំផុត សម្រាប់ប្រជាជាតិមួយ ដែលមានកម្រិតសិក្សាទាប។

នៅក្នុងពេលនេះ, រឿងសំខាន់បំផុត គឺការធ្វើតុល្យកម្ម ដោយកាត់បន្ថយ ការប្រើអំណាចជ្រុលហួស របស់មន្ត្រីរាជការ និងរាជរដ្ឋាភិបាលខ្មែរ។ ហើយការណ៍នេះ អាចធ្វើទៅបាន លុះត្រាតែមានការចូលរួមជាសកម្ម របស់ប្រជាពលរដ្ឋ ដោយមានការផ្ដោតជាពិសេស ទៅលើការបណ្ដុះធនធានមនុស្ស ដោយខ្វះមិនបាន នូវកម្មវិធីសិក្សាផ្នែកសីលធម៌។ យើងមិនអាចដេកនៅស្ងៀម ហើយរអ៊ូថា ហេតុអ្វីស្មៅព្រៃ ចេះតែដុះស៊ុបទ្រុបនោះឡើយ។

គប្បីហ៊ានពត់ស្រឡៅ គប្បីហ៊ានប្រដៅមនុស្សខូច

បើយើងមានបញ្ញា ពូកែច្នៃគំនិត យើងនឹងមានអ្វីៗល្អៗសម្រាប់ប្រើ។ ឯឈើមិនប្រសើរ ក៏ក្លាយ ជាសង្ហារឹមដ៏មានតម្លៃ ដោយសារស្នាដៃយើង។

បើយើងមានបញ្ញា ពូកែច្នៃគំនិត យើងនឹងមានអ្វីៗល្អៗសម្រាប់ប្រើ។ ឯឈើមិនប្រសើរ ក៏ក្លាយ ជាសង្ហារឹមដ៏មានតម្លៃ ដោយសារស្នាដៃយើង។

អត្ថបទ​អប់​រំ​របស់​អ្នក​ស្រី កែវច័ន្ទបូរណ៍
“កុំពត់ស្រឡៅ កុំប្រដៅមនុស្សខូច” ជាសំដីរបស់សង្គមជន ដែលខ្វះសមត្ថភាព កែស្រឡៅ ឬជនដែលអង្គុយ មើលបំណាំ តែម៉្យាង។ ស្រឡៅរឹងមែន ស្រួយមែន តែក៏មិនរឹង មិនស្រួយ ចំពោះ អ្នកមានទេពកោសល្យ ខាងអារឆ្លាក់ឈើ អោយក្លាយជា តុ ទូគ្រែ ក្តារក្រាលផ្ទះ និងគ្រឿងសង្ហារឹម ល្អៗថ្លៃថ្នូរ ក្នុងលំនៅដ្ឋាននោះឡើយ។ ស្រឡៅ មិនសូវមានដើមត្រង់ខ្ពស់ឡើងលើ ដូចបេង ធ្នង់ឡើយ តែស្រឡៅ មានសាច់ឈើ ងាយប្រេះងាយស្រាំ ដូចឈើកកោះ ហើយច្រើនមានមែក មានខ្នែង មានពក ក្ងិកក្ងក់ ទៅតាមពូជរបស់ខ្លួន។ ថ្វីបើយ៉ាងនេះក៏ដោយ អ្នកមានទេពកោសល្យ នៅអាចកែស្រឡៅ អោយទៅជាគ្រឿងសង្ហារឹមបាន យ៉ាងស្អាតប្រសើរ ហើយលក់មានតម្លៃលើសសង្ហារឹមធម្មតា ទៀតផង។ ពកស្រឡៅ ពកកកោះ មានក្រឡាល្អណាស់ បើគេច្រៀកអារជាបន្ទះៗ យើងនឹងឃើញរចនាបថប្លែកៗ តាមលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់សាច់ឈើ។ នៅពេលគេចៀរជាបន្ទះរួចហើយ គេច្រើនចៀរសាច់ឈើខាង ចេញជារាងមូល រាងផ្កាយ រាងពងក្រពើ ឬ ជារាងអ្វីក៏បាន សម្រេចនៅលើអ្នកពូកែច្នៃប្រឌិត។ ពកឈើកកោះ ពកឈើស្រឡៅ អាចលក់បានថ្លៃជាងឈើធម្មតា ដោយសារក្រឡាដ៏ស្រស់ស្អាតប្លែក របស់សាច់ឈើ។ ភាគច្រើន គេច្រើនយក បន្ទះពកឈើកកោះ ពកឈើស្រឡៅ ឬឈើខ្លឹមដទៃទៀត ទៅបិតពីលើឈើធម្មតា ដើម្បីអោយចេញជាក្បាច់រចនា យ៉ាងស្អាត ទាក់ទាញភ្នែកអតិថិជន។ ដោយសារមូលហេតុនេះហើយ ទើបធ្វើអោយឈើស្រឡៅ មានតម្លៃជាងរូបសណ្ឋានរបស់ដើម ថ្វីបើមើលពីក្រៅទៅ ឃើញមែក ពកក្ងិកក្ងក់ មិនត្រង់ស្អាត ដូចឈើធម្មតា។ រីឯអ្នកឆ្លាត ក៏មិនចេះតែយកឈើព្រៃ មកផលិតត្រឹមតែ ក្តារផ្ទះត្រង់ៗនោះដែរ។ មានពាក្យស្លោកមួយទៀត ដែលចែងថា កោងធ្វើកង់ត្រង់ធ្វើកាំ មានន័យថា យើងគប្បីរក្សា គំនិតរចនាបថ អោយបានច្រើនបែប ប្លែកៗខុសពីអ្នកដទៃ មិនមែនចម្លងបែបតែម៉្យាង ដូចដែលធ្លាប់មាន ក្នុងសង្គមខ្មែរបុរាណនោះឡើយ។


កំហុស​ សតិ និង​ កំហុស​ បេះដូង

mistakeការធ្វើ ខុស គឺ ជា រឿង មួយ, ការធ្វើ ខុស ហើយ មិន សារភាព, មិនទទួលខុសត្រូវ, គឺ ជា រឿង មួយ ផ្សេង ទៀត។ កំហុស សតិ គឺ ជា អ្វី ដែល អាច អធ្យាស្រ័យ, ប៉ុន្តែ កំហុស បេះដូង គេ មិន គួរ អភ័យ ទោស ឡើយ, ដ្បិតអី វា ជា ចេតនា អាក្រក់, ជា ចិត្ត ជំរុញ ដោយ បំណង មិន ល្អ, ជាការបិទ បាំង ដ៏ ពោរពេញ ដោយ អំនួត ដើម្បី ទាញ យក ភាពត្រូវ ទៅ លើ កំហុសទីមួយ។

សួន​ច្បារ ឬ​ជា​សួន​ស្មៅ គឺ​អាស្រ័យ​លើ​យើង


យើង​អាច​បន្ទោស​អ្នក​ធំ​យ៉ាង​នេះ អ្នក​មាន​អំណាច​យ៉ាង​នោះ! អាង​តែ​មាន​អំណាច ធ្វើ​អ្វី​ស្រេច​នឹង​ចិត្ត! ជា​ការ​ពិត ដែល​អ្នក​រង​គ្រោះ​​សង្គមទូទៅ​ តែង​យល់​ថា ខ្លួន​គ្មាន​កំហុស ឬ​គ្មាន​ចំណែក​នៅ​ ក្នុង​ភាពអកុសលទាំង​នោះ​ទេ, ប៉ុន្តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី, ទទួល​ស្គាល់ ឬ​មិន​ទទួល​ស្គាល់​ក្ដី, អ្នក​រង​គ្រោះ​សង្គម​ទាំង​នោះ ក៏​មាន​ចំណែក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ នៅ​ក្នុង​​ភាព​អកុសលទាំង​នោះ​ដែរ។

ចូរ​យើង​យក​រឿង​ដ៏​តូច ហើយ​ងាយ​ស្រួល​បំផុត មក​ធ្វើ​ការ​ប្រៀប​ធៀប​ថា ​យើង​មាន​សួន​ច្បារ​មួយ ហើយ​យើង​ពុំ​ដែល​ជីក​ស្មៅ​​ជម្រះ ថែ​ទាំ​ ដាំ​ផ្កា ឬ​ដាំ​ដំណាំ​អ្វី​ឡើយ។ សួន​ច្បារ​ដែល​គួរ​មាន​សណ្ដាប់​ធ្នាប់ និង​ភាព​ស្រស់​បំព្រង​នៃ​ផ្កា​ចម្រុះ ឬ​ដំណាំ​បន្លែ​ទាំង​ឡាយ ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​សួន​ស្មៅ​ស៊ុប​ទ្រុប​ទៅ​វិញ។ តើ​យើង​អាច​បន្ទោស​ស្មៅ​ទាំង​នោះ ដែល​ដុះ​ស៊ុប​ទ្រាំ​ដែរ​ឬ​ទេ? បើ​យើង​មិន​បោស​សម្អាត បន្ទប់​ដេក​របស់​ខ្លួន​ទេ, តើ​យើង​ត្រូវ​បន្ទោស​ធូលី ដែល​ចេះ​តែ​មក​ធ្វើ​អោយ​ប្រឡាក់​ឬ​ទេ?

បើ​និយាយ​អំពី​មនុស្ស ក៏​មិន​ខុស​គ្នា​ពី​ស្មៅ​ និង​ធូលី​នោះ​ដែរ។ ភាពវៈល្អ និង​ភាវៈ​អាក្រក់​ជា​គូ​នឹង​គ្នា ហើយ​កាល​ណា​ភាគី​ណាមួយ​ធ្វេស​ប្រហែស ភាគី​ម្ខាង​ទៀត​នឹង​គ្រប​ដណ្ដប់។ កំហុស​ទូទៅ​របស់​ជន​រង​គ្រោះ​សង្គម គឺ​ភាព​​តោះ​តើយ, ដំណើរ​ខ្ជិល​ច្រអូស, ភាព​យក​រួច​ខ្លួន ហើយ​នាំ​គ្នា​និយាយ​យក​ត្រូវ ដើម្បីកុហក​លួង​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ថា [ទោះ​មិន​បាន​ធ្វើ​បុណ្យ ឬ​ធ្វើ​ល្អ​ក៏​ដោយ] “ដរាបណា​ខ្លួន​មាន​បាន​ធ្វើ​បាប​អ្នកណា ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ល្អ” ហើយ​វិល​វល់​តែ​នឹង​ខ្លួន​ឯង ឥត​បើក​ភ្នែក​មើល​រឿង​អកុសល​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន។


ភាព​លាក់​ពុត​នៃ​ភាសិ​តខ្មែរ “​ពុត​គ្រូ​កុំ​ត្រាប់ ច្បាប់​គ្រូ​សឹម​យក”

yuckនៅក្នុងសម្ភាសន៍ ជាមួយវិទ្យុអាស៊ីសេរី អំពីសុភាសិតខ្មែរ “ពុតគ្រូកុំត្រាប់ ច្បាប់គ្រូសឹមយក”, លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ មាស លី បកស្រាយថា «ទ្រឹស្ដីរបស់អ្នកប្រាជ្ញហ្នឹងក៏តៗគ្នាមក ដើម្បីប្រៀនប្រដៅកូនខ្មែរ។ ពុតគ្រូហ្នឹងវាមានល្បិចកលច្រើនដែរ ការបង្រៀនរបស់គ្រូហ្នឹង។ លក្ខណៈរបស់គ្រូហ្នឹង គឺលោកបង្រៀនចង់ឲ្យសិស្សចេះ ប៉ុន្តែលក្ខណៈដែលជាចរិតអត្តចរិតរបស់គ្រូហ្នឹង ជួនកាលគ្រូខ្លះកាច ជួនកាលគ្រូខ្លះរាយមាយ ជួនកាលគ្រូខ្លះធ្វើអំពើអត់ប្រយោជន៍។ ទាំងអស់ហ្នឹង កុំយកទៅតាមពុតហ្នឹង លោកមិនឲ្យត្រាប់ទេ»។

អ្វីដែលលោកបកស្រាយ អំពីអត្ថន័យរបស់សុភាសិត គឺពុំមានកន្លែងណាខុសទេ, អ្វីដែលខុស គឺគំនិតនៅពីក្រោយសុភាសិតនេះតែម្ដង។ ការអប់រំមនុស្ស ពុំអាចចេះតែនិយាយចេញ អោយផុតពីមាត់ ហើយរំពឹងអោយគេ ធ្វើតាមសម្ដីខ្លួននោះឡើយ។ របៀបរីកចម្រើនរបស់មនុស្សលោក គឺការរៀនធ្វើតាមគ្នា ពីមួយទៅមួយជាគំរូ។ សូម្បីតែសត្វតិរិច្ឆាន ក៏វាត្រាប់តាមគ្នាដែរ។

ដូច្នេះ, អ្នកដែលបង្កើតសុភាសិតនេះឡើង គឺដើម្បីលើកលែងអោយខ្លួន អាចធ្វើអ្វីផ្ទុយនឹងការបង្រៀនរបស់ខ្លួន នៅខណៈដែលខ្លួន កំពុងបង្គាប់បញ្ចាគេ អោយគោរពតាមការអប់រំរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ នេះគេហៅថា “គីង្គក់លក់ថ្នាំស្រែង”។ សូមមនុស្សជំនាន់ក្រោយ កុំយកភាសិតសម្អុយនេះ មកអនុវត្តទៀត ពីព្រោះវាជាការបង្រៀន និងជាលេស សម្រាប់អោយមនុស្ស មានភាពលាក់ពុតប៉ុណ្ណោះ។

បើចង់អោយមនុស្សគោរព, គួរប្រព្រឹត្តិខ្លួនជាគម្រូ។ បើខ្លួនបង្រៀនគេអំពីសីលធម៌សង្គម ត្រូវប្រព្រឹត្តិខ្លួន អោយស្របនឹងគោលការណ៍ នៃអ្វីដែលខ្លួនកំពុងបណ្ដុះបណ្ដាល។ បើខ្លួនជាមន្ត្រីច្បាប់ ត្រូវគោរព និងអនុវត្តទៅតាមគោលការណ៍ច្បាប់។ បើខ្លួនជាព្រះសង្ឃ ត្រូវប្រព្រឹត្តិខ្លួនអោយសមនឹងធម៌វិន័យ។ នោះហើយជាការដឹកនាំដោយគំរូ។ ការអប់រំមនុស្ស គឺគេត្រូវដឹកនាំពីមុខ ដូចគ្នានឹងការដឹកមុខគោក្របីដូច្នោះ។ យើងមិនអាចរុញពីក្រោយ ហើយខឹងគោដើរមិនត្រង់ផ្លូវនោះឡើយ។ សូមធ្វើខ្លួនជាអ្នកដឹកនាំ កុំធ្វើជាអ្នកបញ្ជា!!!